Ze smutkiem i żalem przyjęliśmy widomość o śmieci Kolegi Stanisława Dobrowolskiego, który zmarł 25 października 2024 roku.
Stanisław Dobrowolski urodził się 12 listopada 1944 roku. Od 1989 roku był członkiem Polskiego Towarzystwa Leśnego Oddział w Łodzi. W stowarzyszenie działał aktywnie. Był założycielem koła PTL przy Instytucie Nauk Leśnych w filii Uniwersytetu Łódzkiego w Tomaszowie Mazowieckim oraz jego przewodniczącym. Za działalność w Polskim Towarzystwie Leśnym odznaczony został srebrną i złotą odznaką honorową. Nadana mu została godność członka honorowego PTL.
Pracę zawodową rozpoczął w Biurze Urządzania Lasu i Geodezji Leśnej w Łodzi. Następnie był leśniczym w Leśnictwie Leliwa w Nadleśnictwie Brąszewice potem Złoczew. Pracował również w Łódzkim Przedsiębiorstwie Ogrodniczym jako główny specjalista ds. lasów komunalnych. W latach 1985 – 1998 zatrudniony był w Nadleśnictwie Brzeziny na stanowiskach Nadleśniczego terenowego, Głównego inżyniera oraz Zastępcy nadleśniczego. Po czym przeszedł do pracy w Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w Łodzi jako Kierownik Zespołu Urządzania Lasu, następnie specjalisty ds. infrastruktury oraz Naczelnika Wydziału Zasobów.
Uzyskał stopień naukowy doktora inżyniera broniąc w 1999 roku pracę doktorską pt. „Wpływ zabiegów hodowlanych na stan jodły pospolitej (Abies alba Mill.) na granicy zasięgu”, którą opracował pod opieką prof. Eugeniusza Bernadzkiego.
Poza pracą zawodową brał czynny udział w opracowaniu Regionalnego Programu Operacyjnego Polityki Leśnej Państwa RDLP w Łodzi.
Od 2009 roku związany był z Instytutem Nauk Leśnych w filii Uniwersytetu Łódzkiego w Tomaszowie Mazowieckim, gdzie realizował się jako dydaktyk przedmiotów hodowla lasu i urządzanie lasu. Od roku 2010 był Pełnomocnikiem Rektora Uniwersytetu Łódzkiego ds. współpracy z RDLP w Łodzi. W latach 2013 – 2018 pełnił funkcję zastępcy Dyrektora Instytutu Nauk Leśnych. Przez okres działalności akademickiej był promotorem wielu prac inżynierskich z zakresu leśnictwa.
Jest autorem licznych publikacji z zakresu gospodarki leśnej szczególnie o tematyce półnaturalnej hodowli lasu i urządzania lasu.
Za swoją działalność w zakresie leśnictwa został odznaczony: Złotym Krzyżem Zasługi przyznany przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, odznaką honorową Ministra Edukacji Narodowej za zasługi dla oświaty, odznaką Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa „Zasłużony dla leśnictwa i przemysłu drzewnego, Kordelasem Leśnika Polskiego, srebrną odznaką honorową NOT, złotą odznaką honorową Stowarzyszenia Inżynierów Techników Leśnictwa i Drzewnictwa oraz otrzymał Indywidualną Nagrodę Rektora Uniwersytetu Łódzkiego za osiągnięcia organizacyjne.

W Łochowie położonym w województwie mazowieckim, gościli sumpatycy ornitologii i członkowie koła PTL przy Katedrze Nauk Leśnych. Dwudniowe wydarzenie edukacyjne było współorganizowane z Komitetem Ochrony Orłów w ramach projektu ,,Drapieżne Mazowsze – Ochrona przez edukacje''. 
Uczestnicy mieli okazję wysłuchać cennych informacji prezentowanych przez specjalistów z dziedziny nauk ornitologicznych. Naświetlili obraz bytowania tamtejszych gatunków ptaków, trybu życia, sposób odżywiania, szlaków migracyjnych, zagrożeń i formy ochrony oraz zalety jakie pełnią w ekosystemie leśnym. 
Warsztaty pozwoliły zgłębić wiedzę z zakresu rozpoznawaniu piór, na co zwracać uwagę i do jakiej literatury warto zajrzeć przy ich oznaczaniu. Drugiego dnia odbył się spacer terenowy, gdzie można było zaobserwować te piękne ptaki w naturalnym środowisku. Szczęśliwie w tym czasie ukazały się m.in. rybołowy, bieliki, myszołowy, pustułka.
Składamy podziękowania dla organizatorów, a w szczególności dla Pani Prof. dr hab. Doroty Zawadzkiej, która jest również członkiem naszego koła przy Katedrze Nauk Leśnych.

W dniu 7 września 2024r. dwudziestu uczestników z Koła SITLiD i PTL przy Nadleśnictwie Bełchatów spotkało się w miejscowości Łęg Ręczyński, by stamtąd rozpocząć dwudniowy spływ kajakowy, mający na celu poznanie walorów przyrodniczych rzeki Pilicy. Aby nabrać sił do spływu, w malowniczej nadpilickiej miejscowości Przedbórz spróbowaliśmy regionalnego „kugla”. Danie to jest bardzo proste, mające długą i wielokulturową tradycję. Po posiłku ruszyliśmy do kajaków. Pierwszy etap spływu liczył około 17 km. Urocze łęgi i grądy nadpilickie, liczne meandry rzeczne, drzewa które wchłonęła rzeka, wysokie i niskie brzegi urozmaicały spływ. Na rzece nie byliśmy sami. Wiele kajakowych osad mijaliśmy lub nas wyprzedzano. Należy podkreślić, że niski poziom rzeki odkrywał dodatkowe atrakcje i stawiał wiele wyzwań.  W niektórych miejscach, na mieliznach kajaki musiały być przeciągane nawet kilkadziesiąt metrów do głębszego nurtu, co powodowało zaangażowanie nie tylko rąk, ale i nóg. Otaczała nas wspaniała flora i fauna, jak również słoneczna pogoda z temperaturą powyżej 25ºC. Po kilku godzinach spływu dotarliśmy do osady agroturystycznej Gajówka Pilica, gdzie zatrzymaliśmy się na nocleg. Tam mogliśmy się posilić, odpocząć i zregenerować. Wieczorem przy grillu wspominaliśmy miniony dzień i wymienialiśmy się wrażeniami po pierwszym etapie. Rano po śniadaniu ruszyliśmy w drugi etap. Po pierwszym etapie zostały zakwasy i opalenizna. Drugi etap to również około 17 km spływu. Rzeka zwiększyła szerokość, pojawiły się większe zakola, liczne wyspy a nawet wydmy. Niestety, mielizny dalej zmuszały nas miejscami do przeciągania kajaków, co było nie byle wyzwaniem siłowym. Po drodze były przystanki na podziwianie okolicy z punktów widokowych i wiszącego mostu. Zmęczeni, ale bogatsi w nowe doznania krajobrazowe dotarliśmy w godzinach popołudniowych do celu. Pozostał jeszcze powrót do bazy, posiłek i powrót do domów.